Tokyo
ในปี 1927 ถนนช้อปปิ้งสายนี้ปูพื้นด้วยหินที่กินซ่ารื้อทิ้งหลังแผ่นดินไหว และชื่อก็ตามอิฐเหล่านั้นมาด้วย
ภาพถ่าย OiMax / Unsplash
โทโกชิ-กินซ่าในย่านชินางาวะคือถนนช้อปปิ้งที่ยาวที่สุดในโตเกียว ทอดตัวกว่า 1.3 กิโลเมตร และมีร้านค้ามากกว่า 400 ร้าน ต่างจากสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไป ที่นี่คือสถานที่ที่ชาวโตเกียวตัวจริงมาจับจ่าย ทานข้าว และพูดคุยในชีวิตประจำวัน บรรยากาศย้อนยุคสมัยโชวะผสมกับวัฒนธรรมสตรีทฟู้ดสมัยใหม่ ทำให้ที่นี่เป็นสวรรค์ของนักชิมที่ไม่ควรพลาด
ยอดนิยม
อาร์เคดช้อปปิ้งยาว 1.3 กม. แบ่งเป็น 5 ส่วนของสมาคมผู้ค้า มีร้านขายเนื้อ ร้านปลาสด ร้านกับข้าว คาเฟ่ และร้านทำผมกว่า 400 ร้าน กลิ่นไก่ย่างและเสียงเรียกลูกค้าดังตั้งแต่เที่ยงจนถึงค่ำ
💡 เดิน 1 นาทีจากสถานี ถนนยาวราว 1.3 กิโลเมตร และแบ่งอยู่ในความดูแลของสมาคมร้านค้าห้าแห่ง ลวดลายของธงและป้ายจะเปลี่ยนไปกลางทาง เดินไปก็เห็นรอยต่อได้
สถานีเล็กๆ ที่ตั้งอยู่บนพื้นดินกลางถนนช้อปปิ้ง สถาปัตยกรรมเก่าแก่ของสถานีกลมกลืนกับบรรยากาศอาร์เคดได้อย่างสวยงาม มองลงมาจากชานชาลาจะเห็นวิวถนนช้อปปิ้งที่น่าประทับใจ
💡 ชานชาลาให้มุมมองจากด้านบนของถนนช้อปปิ้งที่ถ่ายรูปได้สวยมาก ลองถ่ายไว้ก่อนที่จะลงไปเดินเล่น
ปลายด้านเหนือของถนนช้อปปิ้งใกล้สถานีเอบารามาจิและนากาโนบุ มีบรรยากาศย่านชาวบ้านแท้ๆ ของโตเกียวเก่า นักท่องเที่ยวน้อยมาก และรู้สึกเป็นธรรมชาติที่สุด
💡 ถ้าอยากหลีกเลี่ยงฝูงชน ให้เริ่มเดินจากปลายด้านนี้ก่อน แล้วค่อยเดินมายังฝั่งสถานีโทโกชิ-กินซ่าที่มีร้านขายอาหารเยอะกว่าเป็นจุดสุดท้าย
ความลับของคนท้องถิ่น
โรงอาบน้ำประจำย่าน ห่างจากถนนช้อปปิ้งไม่กี่นาที ใช้น้ำแร่ธรรมชาติสีดำที่ผุดขึ้นจากที่ราบต่ำของโตเกียว ซึ่งแต่ไหนแต่ไรเรียกกันว่าน้ำแห่งความงาม ห้องอาบน้ำมีสองห้องคือ ฮิโนยุ ที่มีภาพเทพเจ้าเจ็ดองค์ และ สึกิโนยุ ที่มีภาพภูเขาไฟฟูจิ สลับชาย-หญิงกันทุกวัน ทั้งสองห้องมีบ่อกลางแจ้งและซาวน่า
💡 เปิด 15:00–25:00 น. ปิดวันศุกร์ ผู้ใหญ่ 550 เยน เด็กประถม 200 เยน ซาวน่าคิดเพิ่ม ห้องที่ได้เข้าเปลี่ยนไปตามวัน จึงคุ้มที่จะกลับมาดูอีกห้อง
ศาลเจ้าประจำท้องถิ่นที่อยู่ห่างจากถนนร้านค้าออกมาหน่อย ครอบครัวแถวนั้นจะมากันในงานชิจิโกะซังและการไหว้ปีใหม่ นอกนั้นก็เงียบ ต้องขึ้นบันไดหินไปถึงตัววิหาร
💡 บริเวณศาลเจ้าเข้าฟรีและเปิดตลอด เช้าวันธรรมดาแทบไม่มีใครอยู่เลย
ถัดจากถนนสายหลักเข้าไปหนึ่งช่วง จะเป็นบ้านไม้กับตรอกแคบ ๆ ต่อเนื่องกัน ถนนร้านค้ากว้างและสว่าง แต่ด้านหลังถนนเล็กและแทบไม่มีรถผ่าน ถ้าเดินถนนหลักจนเหนื่อย ตัดมาทางนี้จะเจอคนน้อยกว่า
💡 เดิน 3 นาทีจากสถานี เลี้ยวตั้งฉากจากอาร์เขตแล้วเดินสองช่วงตึกก็ถึง เป็นย่านที่อยู่อาศัย จึงควรเดินเบา ๆ
ยอดนิยม
ร้านขายเนื้อทางฝั่งตะวันตกของถนนร้านค้า มีของทอดขายหน้าร้าน โครเก็ตกินตรงนั้นได้เลย โทโงชิกินซ่าขึ้นชื่อเรื่องการเดินไปกินไป และร้านแบบนี้กระจายอยู่ตลอดถนน
💡 ปิดวันจันทร์ เดิน 10 นาทีจากสถานี ถนนยาวราว 1.3 กิโลเมตร ร้านนี้จึงอยู่ลึกเข้าไปพอสมควร
ร้านไทยากิริมถนนร้านค้า ซื้อร้อน ๆ หน้าร้านแล้วเดินไปกินไป ซึ่งเป็นวิธีใช้ถนนสายนี้
💡 11:00–19:00 เดิน 4 นาทีจากสถานี
ความลับของคนท้องถิ่น
ร้านย่างเครื่องในที่อยู่ถัดจากถนนร้านค้าเข้าไปเล็กน้อย ส่วนใหญ่เป็นที่นั่งเคาน์เตอร์ และเริ่มมีลูกค้าท้องถิ่นเข้ามาตั้งแต่หัวค่ำ
💡 ปิดวันจันทร์ เดิน 5 นาทีจากสถานี
สาขาหลักของร้านที่ทำคาราอาเกะแบบเมืองนากาสึ จังหวัดโออิตะ ส่วนใหญ่ซื้อกลับ และมักกินระหว่างเดินบนถนนร้านค้า
💡 11:00–21:00 เดิน 3 นาทีจากสถานี
ปี 1923 เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ถนนของโทโกชิอยู่ในที่ลุ่มและระบายน้ำไม่ดี ฝนตกทีไรก็กลายเป็นโคลนเละ ส่วนย่านกินซ่าที่ถูกไฟไหม้จากแผ่นดินไหวครั้งเดียวกัน ได้ตัดสินใจรื้อถนนปูอิฐออกแล้วเปลี่ยนเป็นยางมะตอยในการฟื้นฟู อิฐจำนวนมหาศาลจึงกลายเป็นเศษซากที่ไม่มีที่ไป
บรรดาเจ้าของร้านค้าในโทโกชิลากรถเข็นมุ่งหน้าไปกินซ่า นำอิฐที่ได้รับมาปูลงบนถนนที่เป็นโคลน แล้วตั้งชื่อถนนสายนั้นว่า「โทโกชิ-กินซ่า」ด้วยความหวังว่าจะได้รับความรุ่งเรืองแบบย่านการค้าอันดับหนึ่งของญี่ปุ่นในเวลานั้นบ้าง
ทุกวันนี้ทั่วญี่ปุ่นมีย่านการค้าที่มีคำว่า「กินซ่า」อยู่ในชื่อมากกว่า 300 แห่ง และต้นตำรับของทั้งหมดนั้นอยู่ที่นี่
ศาลเจ้าโทโงชิฮาจิมัง
มีการถวายระบำอูรายาสุโดยมิโกะ มีระบำสิงโต และมีมิโคชิเด็ก มิโคชิใหญ่ กับรถแห่เคลื่อนไปทั่วย่าน ทุกสามปีในงานชินโคไซ มิโคชิหลักจะถูกหามไปตลอดความยาวของถนนโทโงชิกินซ่า คือ 1.3 กิโลเมตร ความยาวของถนนก็กลายเป็นความยาวของขบวนไปในตัว
กำหนดวันเปลี่ยนแปลงได้ในแต่ละปี หากตั้งใจไปให้ตรงงาน กรุณาตรวจสอบกับศาลเจ้าหรือผู้จัดอีกครั้ง
โรงแรมธุรกิจหน้าสถานีโทโงชิของสายโทเออาซากุสะ อยู่ใกล้ปลายด้านตะวันออกของถนนร้านค้าโทโงชิกินซ่า และเป็นหนึ่งในไม่กี่ที่พักของย่านนี้
💡 เดิน 4 นาทีจากสถานี ไปชินางาวะและโกตันดะก็เพียงไม่กี่สถานี
ราคาอ้างอิง: ห้องเดี่ยวคืนละประมาณ 8,000-14,000 เยน
ที่พักเล็ก ๆ บนชั้นสองและสามของอาคารในย่านที่อยู่อาศัยทางฝั่งตะวันตกของถนนร้านค้า ไม่ใช่โรงแรม แต่เป็นการพักอยู่ในชีวิตประจำวันของย่าน
💡 เดิน 12 นาทีจากสถานี มีคนดูแลตลอด 24 ชั่วโมง อยู่ใกล้ปลายถนน จึงเหมาะกับการจับจ่ายตอนค่ำ
ราคาอ้างอิง: ประมาณ 4,000-8,000 เยนต่อคืน มีจำนวนจำกัด ควรจองล่วงหน้า
จากชิบูย่า
ราว 21 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โกตันดะ) · JR สายยามาโนเตะ → โทคีว สายอิเคงามิ · ¥340
จากชินจูกุ
ราว 27 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โกตันดะ) · JR สายยามาโนเตะ → โทคีว สายอิเคงามิ · ¥350
จากสถานีโตเกียว
ราว 30 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โกตันดะ) · JR สายยามาโนเตะ → โทคีว สายอิเคงามิ · ¥350
จากอูเอโนะ
ราว 36 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โกตันดะ) · JR สายยามาโนเตะ → โทคีว สายอิเคงามิ · ¥390
จากอิเคบุคุโระ
ราว 36 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โกตันดะ) · JR สายยามาโนเตะ → โทคีว สายอิเคงามิ · ¥390
จากชินางาวะ
ราว 15 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โกตันดะ) · JR สายยามาโนเตะ → โทคีว สายอิเคงามิ · ¥290ไม่ว่าจะขึ้นจากสถานีไหนบนวงแหวนยามาโนเตะ วิธีเดียวกันคือเปลี่ยนไปสายโทคีวอิเคงามิที่โกตันดะ
จากสนามบินนาริตะ
ราว 102 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โอชิอาเงะ) · เคเซ นาริตะสกายแอ็กเซส (แอ็กเซสเอ็กซ์เพรส) → เคเซ สายโอชิอาเงะ (ด่วนพิเศษ) · ¥1,520
จากสนามบินฮาเนดะ
ราว 49 นาที · เปลี่ยนสาย 2 ครั้ง (เปลี่ยนที่ฮามามัตสึโจและโกตันดะ) · โตเกียวโมโนเรล → JR สายยามาโนเตะ → โทคีว สายอิเคงามิ · ¥870รถบัสสนามบินไปคามาตะแล้วต่อสายอิเคงามิใช้เวลาราว 53 นาที แต่ค่าโดยสารเพียง 537 เยน
เวลาที่ระบุเป็นค่าโดยประมาณสำหรับวันธรรมดาช่วงกลางวัน และค่าโดยสารเป็นตั๋วปกติแบบปัดเศษ ทั้งสองอย่างเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบกับแอปนำทางในวันเดินทาง
จากสถานีโทโกชิ-กินซ่า สาย Tokyu Ikegami ทางออก 2 เดิน 2 นาที หรือจากสถานีโทโกชิ สาย Toei Asakusa ทางออก A2 เดิน 1 นาที ถนนช้อปปิ้งทอดยาวราว 1.3 กิโลเมตรจากตะวันออกไปตะวันตก โดยมีสถานีโทโกชิ-กินซ่าอยู่ราวกึ่งกลาง จากสถานีชินางาวะ นั่ง JR ไปสถานีโกทันดะ แล้วต่อสาย Tokyu Ikegami อีก 2 สถานี
ถนนร้านค้าดูเป็นชีวิตประจำวันที่สุดในช่วงบ่ายวันธรรมดา ก่อนเก้าโมงเช้าร้านส่วนใหญ่ยังไม่เปิด สิ่งที่เห็นแทนคือเจ้าของร้านพรมน้ำและรถส่งของวิ่งผ่าน ซึ่งก็น่าดูในตัวเอง หลังหกโมงเย็นร้านยืนดื่มจะเริ่มคึกคัก ฤดูใบไม้ร่วงมีเทศกาลถนนร้านค้าที่มีแผงพิเศษตั้งเรียงราย แต่วันจัดเปลี่ยนทุกปี ควรตรวจสอบกับสมาคมร้านค้า
ร้านค้าเล็กๆ ส่วนใหญ่รับเงินสดเท่านั้น ควรเตรียมเหรียญและธนบัตรใบละพันเยนไว้ให้พร้อม ช่วงบ่ายวันหยุดถนนแคบและคนเยอะ ไม่แนะนำให้ลากกระเป๋าล้อขนาดใหญ่มา พกถุงผ้าไว้ใบหนึ่งจะสะดวกเวลาซื้อของ
ว่ากันว่าชื่อนี้เพี้ยนมาจากเอโดะโกเอะ อันแปลว่าข้ามพ้นเอโดะ คือหมู่บ้านที่เมืองสิ้นสุดลง ศาลเจ้าโทโงชิฮาจิมังเก็บบทกวีเก่าที่ขึ้นต้นด้วยถ้อยคำนั้นไว้ และชื่อย่านก็สืบไปถึงบทนี้ ส่วนคำว่ากินซ่านั้นมาคนละทาง ปี 1927 ถนนร้านค้าได้หินปูพื้นที่กินซ่ายกให้หลังแผ่นดินไหวมาปูถนน จึงได้ชื่อนั้นมา
