Tokyo
โรงกษาปณ์เงินที่ให้ชื่อแก่ย่านนี้ย้ายออกไปตั้งแต่ปี 1801 ต้นหลิวมาทีหลัง และมาเพราะมันเป็นต้นไม้ชนิดเดียวที่ระดับน้ำใต้ดินอันสูงของที่นี่ไม่ฆ่าทิ้ง
แบรนด์หรูจากต่างประเทศกับร้านญี่ปุ่นที่เปิดมากว่าร้อยปี ตั้งอยู่บนถนนสายเดียวกัน บ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ ถนนชูโอปิดการจราจร และคุณเดินกลางถนนได้ ด้านหลังหน้าร้านเหล่านั้นยังมีบาร์ที่เข้าไม่ได้ถ้าไม่มีคนแนะนำ และห้องทำงานของช่างที่ยังลงมือทำของอยู่จริง
ยอดนิยม
แกนกลางของกินซ่าที่ทอดยาวจากชินบาชิถึงเคียวบาชิ เรียงรายด้วยร้านแฟลกชิปของแบรนด์อย่าง Louis Vuitton, Chanel และ Cartier ควบคู่ไปกับร้านโบราณของญี่ปุ่น ในวันอาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ถนนนี้จะปิดการจราจรกลายเป็น 'โฮโคชะ เท็นโงกุ' หรือสวรรค์ของนักเดินถนน
💡 ไปช่วงบ่ายโมงวันอาทิตย์ประมาณ 16.00-17.00 น. แสงอาทิตย์ยามเย็นสะท้อนกระจกอาคารสวยงามมาก เหมาะถ่ายรูปมากเป็นพิเศษ
ร้านเครื่องเขียนระดับตำนานที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 1904 สูง 12 ชั้น แต่ละชั้นมีธีมต่างกันทั้งปากกาหมึกซึม อุปกรณ์การเดินทาง กระดาษวาชิทำมือ ดอกไม้สด ไปจนถึงสวนผักบนดาดฟ้า สวรรค์ของคนรักงานดีไซน์
💡 ชั้นใต้ดินมีกระดาษวาชิหายากและการ์ดพิมพ์เลตเตอร์เพรสสั่งทำพิเศษ ชั้นบนมีบาร์ผสมหมึกที่คุณออกแบบสีหมึกได้เอง (แนะนำเช็คล่วงหน้า)
โรงละครที่สร้างขึ้นเพื่อแสดงคาบูกิ และยังคงเป็นศูนย์กลางของคาบูกิอยู่ ด้านหน้าสไตล์โมโมยามะที่สร้างใหม่ในปี 2013 เป็นหมุดหมายบนถนนฮารุมิ มีรอบบ่ายและรอบค่ำตลอดทั้งปี ทางขวาของทางเข้าหลักมีศาลเจ้าคาบูกิอินาริเล็ก ๆ และชั้นห้ามีสวนดาดฟ้าที่เข้าฟรี
💡 ที่นั่งแบบดูองก์เดียวมีให้เลือก บัตรระบุที่นั่งเปิดขายออนไลน์ตั้งแต่เที่ยงวันของวันก่อนหน้า ส่วนบัตรไม่ระบุที่นั่งขายที่ช่องจำหน่ายของโรงละครตั้งแต่สิบโมงเช้าของวันนั้น ราคาต่างกันไปตามองก์ นี่คือทางเข้าสำหรับคนที่รู้สึกว่าดูเต็มรอบนั้นยาวเกินไป
ความลับของคนท้องถิ่น
อาคารอพาร์ตเมนต์สไตล์อาร์ตเดโคที่สร้างในปี 1932 นับเป็นอาคารที่พักอาศัยรวมที่เก่าแก่ที่สุดในกินซ่า ปัจจุบันมีสตูดิโอศิลปินและแกลเลอรีเล็กๆ มากกว่า 30 ห้องอยู่ในอาคาร บรรยากาศสดใหม่และจริงแท้กว่าแกลเลอรีเชิงพาณิชย์ทั่วไปมาก
💡 เข้าชมฟรี เดินขึ้นบันไดแคบๆ แล้วแอบส่องห้องที่เปิดประตูไว้ บางครั้งศิลปินเจ้าของห้องจะออกมาพาชมด้วยตัวเอง แนะนำมาช่วงบ่ายวันเสาร์-อาทิตย์
แกลเลอรีเฉพาะทางด้านการออกแบบที่ดำเนินการโดยไดนิปปงพรินติง เข้าชมฟรี อยู่ชั้นใต้ดินของอาคาร DNP กินซ่า จัดนิทรรศการเดี่ยวใหม่ทุกเดือน ทั้งทานากะ อิกโก และคาเมกุระ ยูซากุ ในหมู่นักออกแบบกราฟิกของญี่ปุ่น มีห้องจัดแสดงห้องเดียว ยี่สิบนาทีก็ดูจบ
💡 เข้าฟรีตลอด นิทรรศการหมุนเวียนประมาณทุกเดือน แนะนำเช็คโปรแกรมล่วงหน้าที่เว็บไซต์ ggg ก่อนไป
ศาลเจ้าอินาริสีแดงเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่บนสวนดาดฟ้าชั้น 13 ของ GINZA SIX มองจากถนนด้านล่างไม่เห็นเลย ย้ายขึ้นมาจากดาดฟ้าห้างมัตสึซาคายะกินซ่าเดิมเมื่อเปิดอาคารในปี 2017 สวนขนาดราว 4,000 ตร.ม. โดยรอบเป็นหนึ่งในมุมที่สงบที่สุดในใจกลางโตเกียว
ยอดนิยม
ร้านซูชิที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1935 ขึ้นชื่อในฐานะร้านที่คิดค้นกุงกันมากิ สาขากินซ่าดั้งเดิมมีแปดที่นั่งที่เคาน์เตอร์ไม้ฮิโนกิ มือที่ปั้นอยู่ตรงหน้าคุณพอดี ต้องจองล่วงหน้า
💡 โอมากาเสะมื้อกลางวันราคาประมาณ 15,000-20,000 เยน ถูกกว่ามื้อเย็นเกือบครึ่งหนึ่ง แนะนำจองล่วงหน้าอย่างน้อย 2 สัปดาห์ผ่านเว็บไซต์ทางการ
ร้านผลไม้ห่างจากสถานี 1 นาที แม้ชื่อและที่มาจะเชื่อมโยงกับเซ็นบิกิยะ โซฮนเท็นที่นิฮมบาชิ แต่เป็นคนละบริษัทกัน แซนด์วิชและพาร์เฟ่ต์ผลไม้ตามฤดูกาล เสิร์ฟในห้องอาหารเล็ก ๆ ชั้นบนของร้านผลไม้
💡 เมล่อนสำหรับเป็นของขวัญส่งไปต่างประเทศได้ พร้อมเอกสารกักกันพืช สอบถามที่เคาน์เตอร์
ความลับของคนท้องถิ่น
บาร์สแตนดิ้งในตำนานที่เปิดมาตั้งแต่ปี 2002 อยู่ชั้น 7 ของตึก New Ginza ย่านกินซ่า 7-โชเมะ ของขึ้นชื่อคือไฮบอลที่ไม่ใส่น้ำแข็งเลย ใช้วิสกี้ซันโทรี่คาคุแช่ช่องฟรีซ โซดาเย็นจัด และผิวมะนาว เทอย่างพิถีพิถันเหมือนพิธีกรรม เป็นที่นิยมในหมู่พนักงานออฟฟิศกินซ่าและเชฟหลังเลิกงาน
💡 เปิดราวบ่ายสาม ที่นั่งมีไม่กี่ที่และเต็มเร็ว รับแต่เงินสด
ร้านกาแฟที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1948 เซกิงุจิ อิจิโร ผู้ก่อตั้ง คั่วเมล็ดเองต่อไปแม้อายุเกินแปดสิบ ที่ร้านในกินซ่า 8 โจเมะ เมล็ดถูกบ่มไว้หลายสิบปีก่อนนำมาบด ร้านที่ยังทำแบบนี้อยู่มีไม่มาก
💡 เมนูเด็ดคือ 『บลอง เอ นัวร์』 ที่ราดกาแฟดำลงบนวิปครีมสด เซกิกุชิ-ซังเสียชีวิตในปี 2018 ขณะอายุ 103 ปี แต่ทีมงานยังคงสูตรทุกอย่างไว้อย่างครบถ้วน
ต้นหลิวของกินซ่าไม่ได้ถูกเลือกเพราะความงาม กลางทศวรรษ 1870 พร้อมกับการสร้างย่านอาคารอิฐ มีการปลูกต้นไม้ริมถนนบนถนนกินซ่าโดริ ซึ่งโดยทั่วไปถือกันว่าเป็นต้นไม้ริมถนนชุดแรกของญี่ปุ่น สิ่งที่เลือกปลูกคือซากุระ สน และเมเปิล ทั้งหมดตายลง ที่นี่เป็นแผ่นดินที่ตระกูลโทกูงาวะถมทะเลขึ้นมา ระดับน้ำใต้ดินอยู่สูง และรากของต้นไม้พวกนั้นทนไม่ไหว สิ่งที่รอดคือต้นหลิว ซึ่งชอบดินชื้น พอถึงปี 1884 ต้นไม้ริมถนนสายนี้แทบทั้งหมดกลายเป็นหลิว ต้นไม้ที่กลายเป็นหน้าตาของย่านนี้ ไม่ได้มาจากรสนิยมของใคร แต่เป็นสิ่งที่เหลืออยู่หลังจากอย่างอื่นล้มเหลวไปหมด
ต้นหลิวเหล่านั้นก็ถูกถอนออกจนหมดเช่นกันในปี 1921 เพื่อขยายผิวจราจร ต้นแปะก๊วยที่ปลูกแทนก็ถูกไฟไหม้ในแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตสองปีต่อมา และตรงนี้เองที่เรื่องเริ่มประหลาด แปดปีหลังจากต้นหลิวหายไป ในปี 1929 เพลงชื่อ "โตเกียวมาร์ช" ที่ร้องว่า "ต้นหลิวแห่งกินซ่าที่คิดถึงเหลือเกิน" ขายได้สองแสนห้าหมื่นแผ่น ตอนที่คนทั้งประเทศร้องเพลงนี้ ในกินซ่าไม่มีต้นหลิวยืนอยู่แม้แต่ต้นเดียว ผู้คนกำลังคิดถึงแถวต้นไม้ที่ตัวเองไม่เคยเห็น
แล้วเพลงก็พาต้นไม้กลับมา เมื่อเสียงเสียดายดังขึ้นเรื่อย ๆ สมาคมร้านค้าท้องถิ่นและหนังสือพิมพ์ได้บริจาคต้นหลิวเก้าร้อยต้น ปลูกไปตามทางเท้าจากเคียวบาชิถึงชิมบาชิ และจากฮิบิยะถึงสึกิจิ เดือนมีนาคม 1932 กินซ่าจัดงานฉลองการกลับมาของต้นหลิว ต้นไม้ชุดนั้นสูญไปในสงคราม เดือนพฤษภาคม 1984 หนังสือพิมพ์รายงานว่ายังมีต้นหลิวของกินซ่าหลงเหลืออยู่ในเขตเมงุโระ ชายสองคนได้กิ่งมาห้าสิบกิ่ง นำไปปักชำหนึ่งร้อยห้าสิบกิ่ง และทำให้แปดสิบหกต้นออกรากได้สำเร็จ สิ่งที่ไหวอยู่ริมถนนนิชิกินซ่าโดริและยานางิโดริทุกวันนี้ คือลูกหลานของต้นไม้เหล่านั้น ต้นไม้ที่ขึ้นชื่อที่สุดของย่านนี้ ไม่เคยเลือกที่จะอยู่ที่นี่เองสักครั้ง น้ำเป็นคนเลือกมัน ถนนเป็นคนถอนมัน และเพลงยอดนิยมเป็นคนเรียกมันกลับมา
ถนนนิชิกินซ่า
เพียงวันเดียวคือวันเด็ก ถนนนิชิกินซ่าช่วงตั้งแต่ 1 โจเมะถึง 8 โจเมะ ระยะราวหนึ่งกิโลเมตร จะปิดการจราจร มีขบวนพาเหรดและกิจกรรมตั้งแต่สิบเอ็ดโมงถึงห้าโมงเย็น การแจกต้นกล้าหลิวคือธรรมเนียมประจำของงานนี้ และจะจบลงเมื่อแจกหมด
กำหนดวันเปลี่ยนแปลงได้ในแต่ละปี หากตั้งใจไปให้ตรงงาน กรุณาตรวจสอบกับศาลเจ้าหรือผู้จัดอีกครั้ง
ตั้งอยู่ที่สี่แยกฮิบิยะ มองเห็นคูน้ำรอบพระราชวังอิมพีเรียล เป็นโรงแรมระดับท็อปของเอเชียที่ได้รับการจัดอันดับสม่ำเสมอ ห้องพักผสมผสานดีไซน์อาร์ตเดโคกับงานหัตถกรรมญี่ปุ่น และห้องอาหาร Peter บนชั้นสูงสุดมีวิวกลางคืนที่สวยงามสุดๆ
ราคาอ้างอิงห้องมาตรฐานเริ่มต้นประมาณ 120,000 เยนต่อคืน สวีทสูงกว่านั้นมาก
เปิดในปี 2023 บนชั้นบนสุดของ Tokyo Midtown Yaesu เป็นโรงแรม Bulgari ที่โดดเด่นที่สุดด้านสถาปัตยกรรม ออกแบบโดยอิงแนวคิดวาบิ-ซาบิของญี่ปุ่น ร้าน Il Ristorante โดยนิโค โรมิโตและสปาติดอันดับดีที่สุดในเมือง
ราคาอ้างอิงห้องมาตรฐานเริ่มต้นประมาณ 200,000 เยนต่อคืน ฤดูกาลท่องเที่ยวและสวีทราคาสูงขึ้นอีก
อพาร์ตเมนต์เซอร์วิสที่ฝั่งตะวันออกของกินซ่า ใกล้สึกิจิ มีครัวเต็มรูปแบบและพื้นที่นั่งเล่นแยกต่างหาก เหมาะกับการพักตั้งแต่หนึ่งสัปดาห์ขึ้นไปมากกว่าห้องพักโรงแรมอย่างชัดเจน และราคาถูกกว่าโรงแรมย่านกินซ่าขนาดใกล้เคียงกันมาก
ราคาอ้างอิงประมาณ 20,000-35,000 เยนต่อคืน ขึ้นอยู่กับฤดูกาลและประเภทห้อง
จากชิบูย่า
ราว 17 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · โตเกียวเมโทร สายกินซ่า · ¥210
จากชินจูกุ
ราว 23 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · โตเกียวเมโทร สายมารุโนอุจิ · ¥210
จากสถานีโตเกียว
ราว 2 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · โตเกียวเมโทร สายมารุโนอุจิ · ¥180
จากอูเอโนะ
ราว 13 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · โตเกียวเมโทร สายกินซ่า · ¥180
จากอิเคบุคุโระ
ราว 21 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · โตเกียวเมโทร สายมารุโนอุจิ · ¥210
จากชินางาวะ
ราว 17 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่ชิมบาชิ) · JR สายยามาโนเตะ → โตเกียวเมโทร สายกินซ่า · ¥380
จากสนามบินนาริตะ
ราว 85 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่สถานีโตเกียว) · นาริตะเอ็กซ์เพรส → โตเกียวเมโทร สายมารุโนอุจิ · ¥3,320นาริตะเอ็กซ์เพรสเป็นที่นั่งจองล่วงหน้าทั้งหมด ไม่มีที่นั่งอิสระ
จากสนามบินฮาเนดะ
ราว 37 นาที · เปลี่ยนสาย 2 ครั้ง (เปลี่ยนที่ฮามามัตสึโจและชิมบาชิ) · โตเกียวโมโนเรล → JR สายยามาโนเตะ → โตเกียวเมโทร สายกินซ่า · ¥850
เวลาที่ระบุเป็นค่าโดยประมาณสำหรับวันธรรมดาช่วงกลางวัน และค่าโดยสารเป็นตั๋วปกติแบบปัดเศษ ทั้งสองอย่างเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบกับแอปนำทางในวันเดินทาง
สถานีกินซ่ามีสามสายผ่าน คือสายกินซ่า สายฮิบิยะ และสายมารุโนอุจิ จากสนามบินนาริตะ นาริตะเอ็กซ์เพรสถึงสถานีโตเกียวราว 60 นาที แล้วต่อสายมารุโนอุจิอีกสองสถานีราว 4 นาที จากสนามบินฮาเนดะ โตเกียวโมโนเรลหรือสายเคคิวใช้เวลา 20 ถึง 30 นาทีถึงฮามามัตสึโจหรือชินางาวะ แล้วต่อรถไฟใต้ดินอีก 10 ถึง 15 นาที
กินซ่าน่าเที่ยวตลอดทั้งปี แต่ปลายมีนาคมถึงต้นเมษายน (ฤดูดอกซากุระ) และเดือนพฤศจิกายน (ช่วงไฟประดับที่ชูโอะโดริ) บรรยากาศดีเป็นพิเศษ คืนฤดูร้อนบาร์ดาดฟ้าคึกคักมาก ควรหลีกเลี่ยงสัปดาห์แรกของเดือนมกราคมเพราะร้านค้าและร้านอาหารหลายแห่งปิดทำการช่วงปีใหม่
บูทีคและร้านเก่าแก่หลายแห่งในกินซ่าจะมอบการห่อของขวัญด้วยกระดาษวาชิชั้นเลิศให้ฟรีแม้เพียงซื้อของชิ้นเล็กน้อย ขอแค่บอกว่าต้องการ 'ซึสึมิ' (การห่อ) ก็พอ นอกจากนี้ทางเดินใต้ดินในกินซ่า 5-โชเมะที่เชื่อมระหว่างสถานีฮิงาชิกินซ่าและสถานีกินซ่ายังมีร้านเล็กๆ ขายพัด เครื่องเขิน และภาพพิมพ์แกะไม้ที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินผ่านไปโดยไม่สังเกต
กินซ่าเดิมหมายถึงสถานที่ผลิตเหรียญเงิน ปี 1612 โรงกษาปณ์เงินถูกย้ายจากซุนปุมาอยู่ทางใต้ของเคียวบาชิ และชื่อของหน่วยงานนั้นก็กลายเป็นชื่อย่าน ตัวโรงกษาปณ์ย้ายต่อไปยังคากิงาระโจ ซึ่งปัจจุบันคือนิงเงียวโจ ในปี 1801 เหลือไว้เพียงชื่อ
