ทาเทอิชิ
ย่านร้านเหล้าของคัตสึชิกะ ที่การยืนดื่มเป็นเรื่องปกติ
ทาเทอิชิในเขตคัตสึชิกะเป็นย่านร้านเหล้า ที่ตรอกแคบรอบสถานีเคเซทาเทอิชิมีบาร์ยืนดื่มและร้านยากิโทริเรียงต่อกัน ตรอก"นอนเบโยโกโจ"เดิมแถบทางออกทิศเหนือถูกรื้อในปี 2023 เพื่อพัฒนาใหม่ ตรอกร้านเหล้าทุกวันนี้จึงอยู่ที่ทาเทอิชินากามิเซะฝั่งทางออกทิศใต้เป็นหลัก ชื่อย่านมาจากหินที่เรียกว่า"ทาเทอิชิซามะ"ในสนามเด็กเล่น ห่างจากสถานีราว 10 นาทีเดิน
Tateishi Nakamise and Senbero Yokocho
ตรอกแคบมีหลังคาที่พาดผ่านใจกลางทาเตอิชิ ย่านนี้ขึ้นชื่อเรื่องสิ่งที่เรียกว่าเซนเบโระ ซึ่งย่อมาจากเซน หมายถึงหนึ่งพันเยน กับเบโระเบโระ ที่แปลว่าเมาไม่ได้สติ โคมแดงและป้ายเขียนมือเรียงต่อกันไปเรื่อย ๆ
วันธรรมดามาช่วง 17.00 น. จะยังพอหาที่นั่งได้ก่อนที่พนักงานออฟฟิศจะหลั่งไหลเข้ามา
ภาพถ่าย: Dick Thomas Johnson from Tokyo, Japan / Wikimedia Commons (CC BY 2.0)
Tateishi Ginza Shopping Street
ถนนร้านค้าที่ยาวหลายร้อยเมตร ร้านปลา ร้านเต้าหู้ และร้านขนมวากาชิที่สืบทอดกันมาในครอบครัวตั้งเรียงกันไป และคนที่อยู่แถวนั้นก็มาจ่ายตลาดที่นี่ทุกวัน แทบไม่มีอะไรบนถนนสายนี้ที่ทำมาเพื่อขายเป็นของที่ระลึก
ร้านค้าหลายแห่งปิดวันพุธ แนะนำไปวันอื่น
Gohōzan Kumano Shrine
เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัยโชโฮ (ค.ศ. 999–1003) โดยอาเบะ โนะ เซเมย์ นักโหราศาสตร์ในตำนานยุคเฮอัน เป็นผู้อัญเชิญเทพคุมาโนะมาประดิษฐาน ตามหลักปัญจธาตุของวิชาอนเมียวโด เขาแบ่งพื้นที่ศาลเจ้าเป็นรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า จึงเรียกว่า 'โกโฮซัง' หรือภูเขาห้าทิศ พื้นที่ห้าเหลี่ยมนี้ยังคงอยู่เหมือนเดิมตั้งแต่แรกสร้าง และเป็นศาลเจ้าแห่งเดียวในภูมิภาคคันโตที่มีตำนานว่าเซเมย์เป็นผู้ก่อตั้ง
เดินจากสถานีราว 15 นาที อยู่คนละฝั่งกับย่านร้านเหล้า รูปห้าเหลี่ยมมองจากพื้นดินได้ยาก ลองดูผังศาลเจ้าในเว็บไซต์ทางการก่อนไปจะสนุกขึ้น
Tateishi-sama (the stone the town is named after)
ก้อนหินทัฟฟ์ในสวนเด็กเล่น ประดิษฐานในศาลอินาริเล็ก ๆ เป็นที่มาของชื่อเมือง เชื่อว่าถูกขนมาเป็นชิ้นส่วนห้องเก็บศพของสุสานโบราณ และต่อมาใช้เป็นหลักบอกทางบนถนนหลวงเก่า ปัจจุบันโผล่พ้นดินเพียงเล็กน้อย
เดินจากสถานี 11 นาที คนละทางกับย่านร้านเหล้า ตัวหินเล็กมากและเดินผ่านได้ง่าย ให้มองหาศาลในสวนเด็กเล่นทาเทอิชิ
Ucchida (宇ち多゛)
ร้านโมสึยากิ (เครื่องในย่างเสียบไม้) แบบยืนดื่มในตรอกนากามิเสะของทาเทอิชิ เปิดตั้งแต่บ่าย 2 โมงในวันธรรมดา ครั้งหนึ่งเคยถูกจัดให้เป็นหนึ่งใน "สามร้านโมสึยากิที่ยิ่งใหญ่ของทาเทอิชิ" ร่วมกับเอโดคโกะและมิตสึวะ แต่ทั้งสองร้านนั้นปิดตัวไปเพราะการพัฒนาพื้นที่ใหม่ เหลือเพียงอุจิดะที่ยังคงเปิดอยู่ ไม้เสียบที่ย่างเสร็จจะถูกส่งให้ทันทีที่พร้อม โดยลูกค้าเลือกซอสหรือเกลือเอง
ร้านจะปิดทันทีที่ของหมดในแต่ละวัน บางครั้งก่อน 1 ทุ่มด้วยซ้ำ การรับส่งของและจ่ายเงินมีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้อยู่มาก แต่นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ร้านเหล้าย่านเก่า รับเฉพาะเงินสด
Funawa Tateishi (sweet-potato yōkan)
สาขาเดียวที่แยกออกมาจากฟุนาวะ ร้านขนมเก่าแก่ย่านอาซากุสะที่ขึ้นชื่อเรื่องอิโมะโยกัง ปู่ของเจ้าของรุ่นที่สามเป็นญาติกับเจ้าของร้านที่อาซากุสะ จึงไปฝึกที่ร้านหลักก่อนมาเปิดที่นี่ ปัจจุบันร้านเปิดมากว่าแปดสิบปี อิโมะโยกังยังทำด้วยมือจากมันหวาน เกลือ และน้ำตาลเท่านั้น ไม่ใส่สารช่วยจับตัว ตามสูตรดั้งเดิม
เป็นร้านขนมหวานที่ขายเหล้าด้วย จึงแวะระหว่างเดินร้านเหล้าได้ ห่างจากสถานี 1 นาที อยู่ในตรอกร้านค้า
Tateishi Horumon Wakei
ไม่ใช่ร้านยืนดื่ม แต่เป็นร้านปิ้งย่างแบบนั่งกิน และเป็นขั้วตรงข้ามของภาพจำว่าทาเทอิชิคือถูกและเร็ว ร้านซื้อวัวหวากิวเกรด A4–A5 ทั้งตัว ส่งตรงในเช้าวันที่ชำแหละ แล้วแล่เองในร้าน จึงมีชิ้นส่วนเครื่องในที่ปกติไม่ค่อยได้เห็นในเมนู
ปิดวันจันทร์ (ถ้าตรงวันหยุดจะเปิดแล้วหยุดวันถัดไป) ราคาสูงกว่าร้านเซ็นเบโรที่อยู่ห่างออกไปเพียงนาทีเดียวมาก ควรวางแผนเป็นอีกค่ำหนึ่งต่างหาก
Ranshū (gyōza)
ร้านอาหารจีนเล็ก ๆ ใกล้สถานี ที่คนแถวนั้นเรียกกันสั้น ๆ ว่าร้านเกี๊ยวซ่า เกี๊ยวปั้นมือ ด้านที่จี่กรอบ ส่วนแป้งเหนียวหนึบ และเป็นสิ่งที่คนมากินมากกว่าเมนูจีนอื่น ๆ
เดินจากสถานี 3 นาที ฝั่งใต้ ร้านเล็ก ที่นั่งเป็นเคาน์เตอร์เป็นหลัก
เมืองนี้ได้ชื่อมาจากก้อนหิน มันอยู่ในสวนเด็กเล่นห่างจากสถานีราวสิบนาที ประดิษฐานในศาลเล็ก ๆ และทุกวันนี้โผล่พ้นดินขึ้นมาเพียงเล็กน้อย เป็นหินทัฟฟ์ที่เรียกว่าโบชูอิชิ สันนิษฐานว่าขนมาจากแถบภูเขาโนโกกิริในจังหวัดชิบะ อีกฟากของอ่าวโตเกียว บริเวณนี้เคยมีสุสานโบราณ และเชื่อกันว่าหินก้อนนี้เคยเป็นชิ้นส่วนของห้องเก็บศพ ต่อมาในยุคนาระและเฮอัน มันถูกนำมาใช้ใหม่เป็นหลักบอกทางข้างถนนหลวงโบราณ ก้อนหินที่ข้ามทะเลมา ถูกใช้เพื่อคนตาย แล้วจึงถูกใช้เพื่อคนเดินทาง
ในยุคเอโดะผู้คนเรียกมันว่า 'หินมีราก' และมันโผล่พ้นดินขึ้นมากว่าหกสิบเซนติเมตร พร้อมกันนั้นก็ว่ากันว่าขุดอย่างไรก็เอาขึ้นมาไม่ได้ หนังสือรวมเรื่องประหลาดที่เรียบเรียงในปี 1825 บันทึกว่าเจ้าของที่ดินเคยลองขุด แต่ไม่พบก้นหิน วันรุ่งขึ้นหินจมลงไปในหลุม และวันถัดมามันกลับโผล่ขึ้นมาเหนือพื้นอีก อีกเรื่องเล่าว่าแม่น้ำนากางาวะคดโค้งตรงนี้ก็เพราะขยับหินก้อนนี้ไม่ได้ ในปี 1805 ผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านสร้างศาลหินคลุมไว้และบูชาเป็นเทพอินาริ ความพยายามขุดยังมีต่อมาจนถึงยุคใหม่แต่ก็ล้มเลิก เพราะไม่เจอก้นหิน และเพราะชาวบ้านที่เกรงคำสาปคัดค้าน
ฤดูร้อนปี 2023 ตรอกหลังทางออกด้านเหนือหายไป นนเบโยโกโชที่อยู่มาเจ็ดสิบปีถูกรื้อภายในไม่กี่เดือน หลังรั้วกั้นเป็นที่ว่างเปล่าระหว่างที่สถานีใหม่กำลังก่อสร้าง เมื่อวางสองเรื่องนี้ไว้ข้างกันก็รู้สึกแปลก ย่านที่ทุกคนคิดว่าจะอยู่ตลอดไปหายไปแล้ว ส่วนก้อนหินที่คนขยับไม่ได้มาพันปี ยังคงนั่งอยู่ในสวนเด็กเล่น ค่อย ๆ ซ่อนตัวลงในดินทีละศตวรรษ
Tateishi Nakamise After Dark
ถนนช้อปปิ้งมีหลังคาที่อยู่ติดสถานี ตอนกลางวันเป็นทางเดินของคนมาจ่ายตลาด แต่พอบ่ายแก่ ร้านเหล้ายืนดื่มที่เรียงรายก็เริ่มเปิด และป้ายเขียนมือก็สว่างขึ้นทีละป้าย ทางเดินแคบเพดานต่ำที่อาบไปด้วยแสงสีส้มนี่เองคือภาพที่คนส่วนใหญ่นึกถึงเมื่อได้ยินชื่อทาเทอิชิ
ร้านส่วนใหญ่เริ่มเปิดราว 15:00 น. และเต็มเร็ว อนึ่ง ตรอกนมเบโยโกโจฝั่งเหนือถูกรื้อไปแล้วจากการพัฒนาพื้นที่ และย่านรอบสถานีก็ยังเปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง
เว็บไซต์นี้อาจมีลิงก์แอฟฟิลิเอต (นโยบายการโฆษณา)
PRISM Inn Tateishi
หนึ่งในไม่กี่ที่พักในทาเทอิชิเอง ห่างจากสถานี 4 นาที ขนาดเล็กและเรียบง่าย แต่ทำให้ได้พักอยู่ในย่านร้านเหล้าเลย ไม่ต้องเดินทางเข้ามา ซึ่งก็คือเหตุผลทั้งหมดของการมาที่นี่ตอนเย็น
ที่พักมีน้อย ควรจองล่วงหน้า
ก.ย.วันที่ 16
ศาลเจ้าโกโฮซังคุมาโนะ
เชื่อกันว่าศาลเจ้านี้ก่อตั้งในสมัยโชโฮโดยออนเมียวจิอาเบะ โนะ เซเม ตามหลักธาตุทั้งห้า บริเวณศาลเจ้าจึงเป็นรูปห้าเหลี่ยม สิ่งที่บูชาคือดาบหินโบราณ และเนื่องจากชื่อของย่านนี้ก็มาจากก้อนหินเช่นกัน ทาเตอิชิจึงมีหินสองก้อนที่มีที่มาต่างกันโดยสิ้นเชิง
กำหนดวันเปลี่ยนแปลงได้ในแต่ละปี หากตั้งใจไปให้ตรงงาน กรุณาตรวจสอบกับศาลเจ้าหรือผู้จัดอีกครั้ง
เวลาที่ระบุเป็นค่าโดยประมาณสำหรับวันธรรมดาช่วงกลางวัน และค่าโดยสารเป็นตั๋วปกติแบบปัดเศษ ทั้งสองอย่างเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบกับแอปนำทางในวันเดินทาง
สถานีเคย์เซย์-ทาเทอิชิอยู่บนสายเคย์เซย์โอชิอาเกะ ไม่ใช่สายโทบุ และไปจากคินชิโจด้วยสายเดียวกันไม่ได้ จากโอชิอาเกะราว 7 นาที เนื่องจากสายเคย์เซย์โอชิอาเกะวิ่งตรงเข้าสายโทเออาซากุสะ จึงมาจากนิฮมบาชิ ฮิกาชิกินซ่า หรือชิมบาชิได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนขบวน (จากชิมบาชิราว 27 นาที) ให้ขึ้นขบวนที่ไปเคย์เซย์-ทาคาซาโกะหรืออาโอโตะ อนึ่ง ที่เคย์เซย์-ทาเทอิชิจอดเฉพาะขบวนธรรมดา ขบวนด่วนจะผ่านเลยไป
วันธรรมดาช่วง 17.00–21.00 น. คือเวลาทองที่ย่านนี้มีชีวิตชีวามากที่สุด คนงานและพนักงานออฟฟิศแถวนี้จะหลั่งไหลกันเข้ามา วันหยุดสุดสัปดาห์ก็คึกคักแต่ความรู้สึกประจำวันจะลดลงเล็กน้อย ถ้าอยากสัมผัสบรรยากาศชาวบ้านแท้ๆ แนะนำหลีกเลี่ยงวันหยุดนักขัตฤกษ์
ในบาร์ที่เต็มไปด้วยลูกค้าประจำ อย่าถ่ายรูปคนโดยไม่ขออนุญาต คนส่วนใหญ่ที่นี่ไม่อยากถูกบันทึกภาพ แค่ยิ้มและถามว่า 『ชาชิน อิอิเดสกะ (ถ่ายรูปได้ไหมครับ/ค่ะ)』 ก็ช่วยให้บรรยากาศดีขึ้นมากแล้ว นอกจากนี้ร้านส่วนใหญ่รับเงินสดเท่านั้น ควรพกธนบัตรและเหรียญให้พร้อม
ชื่อย่านมาจากก้อนหินที่เรียกกันว่าทาเตอิชิซามะ หรือหินตั้ง มันอยู่ในสวนเด็กเล็ก ๆ ห่างจากสถานีราวสิบนาทีเดิน และเชื่อกันว่าเคยเป็นส่วนหนึ่งของห้องในเนินฝังศพโบราณ ในสมัยนาราและเฮอันดูเหมือนว่ามันถูกใช้เป็นหลักหมายบนถนน