tateishi

ตรอกแคบมีหลังคาที่พาดผ่านใจกลางทาเตอิชิ ย่านนี้ขึ้นชื่อเรื่องสิ่งที่เรียกว่าเซนเบโระ ซึ่งย่อมาจากเซน หมายถึงหนึ่งพันเยน กับเบโระเบโระ ที่แปลว่าเมาไม่ได้สติ โคมแดงและป้ายเขียนมือเรียงต่อกันไปเรื่อย ๆ

💡 วันธรรมดามาช่วง 17.00 น. จะยังพอหาที่นั่งได้ก่อนที่พนักงานออฟฟิศจะหลั่งไหลเข้ามา

ถนนร้านค้าที่ยาวหลายร้อยเมตร ร้านปลา ร้านเต้าหู้ และร้านขนมวากาชิที่สืบทอดกันมาในครอบครัวตั้งเรียงกันไป และคนที่อยู่แถวนั้นก็มาจ่ายตลาดที่นี่ทุกวัน แทบไม่มีอะไรบนถนนสายนี้ที่ทำมาเพื่อขายเป็นของที่ระลึก

💡 ร้านค้าหลายแห่งปิดวันพุธ แนะนำไปวันอื่น

เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัยโชโฮ (ค.ศ. 999–1003) โดยอาเบะ โนะ เซเมย์ นักโหราศาสตร์ในตำนานยุคเฮอัน เป็นผู้อัญเชิญเทพคุมาโนะมาประดิษฐาน ตามหลักปัญจธาตุของวิชาอนเมียวโด เขาแบ่งพื้นที่ศาลเจ้าเป็นรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า จึงเรียกว่า 'โกโฮซัง' หรือภูเขาห้าทิศ พื้นที่ห้าเหลี่ยมนี้ยังคงอยู่เหมือนเดิมตั้งแต่แรกสร้าง และเป็นศาลเจ้าแห่งเดียวในภูมิภาคคันโตที่มีตำนานว่าเซเมย์เป็นผู้ก่อตั้ง

💡 เดินจากสถานีราว 15 นาที อยู่คนละฝั่งกับย่านร้านเหล้า รูปห้าเหลี่ยมมองจากพื้นดินได้ยาก ลองดูผังศาลเจ้าในเว็บไซต์ทางการก่อนไปจะสนุกขึ้น

ร้านโมสึยากิ (เครื่องในย่างเสียบไม้) แบบยืนดื่มในตรอกนากามิเสะของทาเทอิชิ เปิดตั้งแต่บ่าย 2 โมงในวันธรรมดา ครั้งหนึ่งเคยถูกจัดให้เป็นหนึ่งใน "สามร้านโมสึยากิที่ยิ่งใหญ่ของทาเทอิชิ" ร่วมกับเอโดคโกะและมิตสึวะ แต่ทั้งสองร้านนั้นปิดตัวไปเพราะการพัฒนาพื้นที่ใหม่ เหลือเพียงอุจิดะที่ยังคงเปิดอยู่ ไม้เสียบที่ย่างเสร็จจะถูกส่งให้ทันทีที่พร้อม โดยลูกค้าเลือกซอสหรือเกลือเอง

💡 ร้านจะปิดทันทีที่ของหมดในแต่ละวัน บางครั้งก่อน 1 ทุ่มด้วยซ้ำ การรับส่งของและจ่ายเงินมีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้อยู่มาก แต่นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ร้านเหล้าย่านเก่า รับเฉพาะเงินสด

สาขาเดียวที่แยกออกมาจากฟุนาวะ ร้านขนมเก่าแก่ย่านอาซากุสะที่ขึ้นชื่อเรื่องอิโมะโยกัง ปู่ของเจ้าของรุ่นที่สามเป็นญาติกับเจ้าของร้านที่อาซากุสะ จึงไปฝึกที่ร้านหลักก่อนมาเปิดที่นี่ ปัจจุบันร้านเปิดมากว่าแปดสิบปี อิโมะโยกังยังทำด้วยมือจากมันหวาน เกลือ และน้ำตาลเท่านั้น ไม่ใส่สารช่วยจับตัว ตามสูตรดั้งเดิม

💡 เป็นร้านขนมหวานที่ขายเหล้าด้วย จึงแวะระหว่างเดินร้านเหล้าได้ ห่างจากสถานี 1 นาที อยู่ในตรอกร้านค้า

ไม่ใช่ร้านยืนดื่ม แต่เป็นร้านปิ้งย่างแบบนั่งกิน และเป็นขั้วตรงข้ามของภาพจำว่าทาเทอิชิคือถูกและเร็ว ร้านซื้อวัวหวากิวเกรด A4–A5 ทั้งตัว ส่งตรงในเช้าวันที่ชำแหละ แล้วแล่เองในร้าน จึงมีชิ้นส่วนเครื่องในที่ปกติไม่ค่อยได้เห็นในเมนู

💡 ปิดวันจันทร์ (ถ้าตรงวันหยุดจะเปิดแล้วหยุดวันถัดไป) ราคาสูงกว่าร้านเซ็นเบโรที่อยู่ห่างออกไปเพียงนาทีเดียวมาก ควรวางแผนเป็นอีกค่ำหนึ่งต่างหาก