Tokyo
คาเมจิมะคือเกาะตะกอนที่ปากแม่น้ำ ว่ากันว่ามีรูปร่างเหมือนเต่า ร่องน้ำถูกถมไปนานแล้ว เหลือไว้เพียงชื่อ
ย่านชิตามาจิทางตะวันออกของแม่น้ำสุมิดะ มีดอกวิสทีเรียและดอกบ๊วยของคาเมอิโดะเทนจิน ร้านเกี๊ยวซ่า และถนนร้านค้าที่ยังมีประตูม้วนอยู่ ที่นี่ไม่มีอะไรใหญ่ระดับตึกพาณิชย์แบบคินชิโจที่อยู่ติดกัน เดินจากหน้าสถานีไปไม่กี่นาทีก็กลายเป็นบ้านเรือนกับโรงงานเล็ก ๆ
ยอดนิยม
หนึ่งในศาลเจ้าที่มีชื่อเสียงที่สุดของโตเกียว อุทิศแด่ซุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ เทพเจ้าแห่งการเรียนรู้ ทิวทัศน์สะพานโค้งที่สะท้อนในบ่อน้ำชินจิเป็นภาพที่เป็นเอกลักษณ์ และเทศกาลวิสทีเรียปลายเดือนเมษายนดึงดูดผู้คนจำนวนมากมาชมดอกไม้บานสะพรั่ง
💡 ช่วงบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ของเทศกาลวิสทีเรียจะแออัดมาก มาช่วง 8 โมงเช้าวันธรรมดาจะพบว่าบริเวณวัดเงียบสงบ เข้าชมฟรี
ย่านการค้าที่ทอดยาวขึ้นเหนือจากทางออกทิศเหนือของสถานีคาเมโดะ ส่วนใหญ่เป็นร้านอาหารและร้านเหล้า มีร้านขนมปังและร้านขนมแทรกอยู่เป็นระยะ ช่วงหลังมีคาเฟ่เพิ่มขึ้นบ้าง แต่บรรยากาศย่านการค้ายุคโชวะยังคงอยู่ครบ
💡 คึกคักที่สุดเช้าวันเสาร์ ที่นี่เป็นถนนที่คนในพื้นที่ใช้จริง ไม่ได้สร้างมาเพื่อนักท่องเที่ยว
แหล่งช้อปปิ้งและพักผ่อนที่ตั้งชื่อตามสวนบ๊วยประวัติศาสตร์ 'อุเมยาชิกิ' ที่เคยปรากฏในภาพพิมพ์อุกิโยะเอะของอุตากาวะ ฮิโรชิเงะ มีร้านขายของที่ระลึกและร้านน้ำชาที่ให้บรรยากาศยุคเอโดะ เหมาะสำหรับเที่ยวควบคู่กับศาลเจ้าคาเมโดะ เท็นจิน
💡 คุ้มค่าที่จะแวะไปจากศาลเจ้า โดยเฉพาะถ้าคุณรู้จักภาพอุกิโยะเอะนี้
ความลับของคนท้องถิ่น
สวนริมน้ำที่จัดไว้เลียบแม่น้ำคิวนากะ ห่างจากสถานีคาเมโดะราว 20 นาทีเดิน แทบไม่มีนักท่องเที่ยวมา เป็นที่คนแถวนั้นมาวิ่งและครอบครัวมาปิกนิก ซากุระคาวาซุที่บานแต่ต้นฤดูสวยมาก และแม้ในฤดูชมดอกไม้ก็ไม่แออัด
💡 ซื้อข้าวกล่องจากร้านสะดวกซื้อมานั่งกินริมน้ำ นั่นคือวิธีที่คนที่นี่ใช้สถานที่นี้จริง ๆ
ศาลเจ้าที่อยู่ห่างจากคาเมอิโดะเทนจินราวห้าถึงหกนาทีเดิน ขึ้นชื่อในฐานะศาลเจ้าแห่งกีฬา นักกีฬาอาชีพและนักเรียนชมรมมาขอพรก่อนแข่ง คนมาไหว้ไม่มากเท่าที่เทนจิน
💡 เดินควบคู่ไปกับการเยี่ยมชมคาเมโดะ เท็นจินได้ง่าย
หลังถนนช้อปปิ้งจูซังเก็นโดริ มีบาร์ยืนดื่มและร้านปิ้งเครื่องในเล็กๆ นับไม่ถ้วนซ่อนอยู่ บรรยากาศไม่เปลี่ยนแปลงตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นสถานที่สังสรรค์ของคนท้องถิ่นที่ไม่เคยปรากฏในไกด์บุ๊ก
💡 ร้านส่วนใหญ่เปิดราว 17:00 น. สังเกตโคมแดงดวงเล็ก ๆ
บ่อชินจิอยู่ในบริเวณศาลเจ้าคาเมอิโดะเทนจิน เช้าที่ลมสงบ สะพานโค้งจะสะท้อนลงในน้ำ และมีมุมที่จับโตเกียวสกายทรีให้อยู่พ้นโทริอิออกไปได้ ราวหกโมงเช้าวันธรรมดาแทบไม่มีใครเลย
สวนบนดาดฟ้าของอาคารสถานี 'อาเทรคาเมโดะ' ที่เชื่อมต่อกับสถานีคาเมโดะโดยตรง จากสนามหญ้าและเดครไม้ชั้น 7-8 มองเห็นสกายทรีได้ใกล้ชัด เป็นจุดชมวิวฟรีที่แวะได้ระหว่างช้อปปิ้ง
เส้นทางแสวงบุญที่เชื่อมศาลเจ้า 3 แห่งกับวัด 3 แห่ง รวม 6 จุด ครบเทพทั้งเจ็ดองค์ เพราะศาลเจ้าคาโตริประดิษฐานทั้งเอบิสึและไดโคคุ ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมง 30 นาทีรวมการสักการะ เริ่มจากสถานีคาเมโดะ-ซุยจิน ผ่านวัดโจโคจิ (จูโรจิน) วัดโทคาคุจิ (เบ็นไซเท็น) ศาลเจ้าเทนโซ (ฟุคุโรคุจู) วัดริวเก็นจิ (โฮเทอิ) บิชามงโดในวัดฟุมงอิน (บิชามงเท็น) และศาลเจ้าคาโตริ (เอบิสึและไดโคคุ) สิ้นสุดที่สถานีคาเมโดะ ระหว่างทางมีจุดชมสกายทรีและย่านการค้าแบบเก่า จึงได้สัมผัสทั้งความศรัทธาสมัยเอโดะและโตเกียวยุคปัจจุบันในคราวเดียว
💡 เริ่มจากวัดโจโคจิหรือศาลเจ้าคาโตริจะเดินได้ลื่นที่สุด ช่วงปีใหม่ (ราว 1–7 มกราคม) ยังมีเกมจับคู่ภาพชื่อ คิกโค ชิจิฟุคุจิน อาวาเสะ ให้เล่นด้วย วันสิ้นสุดการเปิดให้สักการะของแต่ละวัดและศาลเจ้าไม่ตรงกัน
สวนแคบยาวราว 2.4 กิโลเมตร สร้างอยู่ใต้ทางด่วนชูโตะสาย 7 โคมัตสึงาวะ ทางด่วนด้านบนทำหน้าที่เหมือนหลังคา จึงร่มและเย็นแม้ในหน้าร้อน ทั้งยังหลบฝนได้ ตลอดแนวมีลานกีฬาและเครื่องเล่นกระจายอยู่ ที่นี่ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว แต่เป็นที่ที่คนในพื้นที่มานั่งพักกันจริง ๆ เดินจากสถานี JR คาเมโดะราว 10 นาที
💡 เหมาะกับการแวะพักคลายร้อนระหว่างเดินเล่นในหน้าร้อน
ยอดนิยม
ร้านเกี๊ยวซ่าเก่าแก่ที่เป็นตัวแทนของคาเมอิโดะ แป้งบางทอดกระทะ และเมนูมีแค่เกี๊ยวซ่า เบียร์ กับข้าว เท่านั้น
💡 ช่วงพีคมื้อกลางวันและมื้อค่ำมีคิว แต่โต๊ะหมุนเร็ว ไม่ต้องรอนาน
ร้านปลาไหลบนเส้นทางจากทางออกเหนือของสถานีคาเมอิโดะมุ่งไปยังคาเมอิโดะเทนจิน มีป้ายไฟเขียนว่าอูนางิตั้งอยู่ตรงหัวมุม และโคมด้านล่างเขียนทั้งอูนางิและซุปปง หรือตะพาบ ปลาไหลเป็นของในประเทศที่ชำแหละใหม่ทุกเช้า ซอสออกไปทางหวานน้อย ลูกค้าส่วนใหญ่คือคนแถวนั้นที่แวะระหว่างไปหรือกลับจากศาลเจ้า
💡 ห่างจากทางออกเหนือราวห้านาที พอมืดแล้วป้ายกับโคมติดไฟ ร้านตั้งอยู่หัวมุมพอดี จึงมองเห็นได้แต่ไกล
ก่อตั้งปี 1805 ในบริเวณศาลเจ้าคาเมโดะ เท็นจิน ฟุนาบาชิยะคือต้นตำรับขนมหวานญี่ปุ่นหมัก 'คุซุโมจิ' สูตรไร้สารเติมแต่งยังคงเหมือนเดิมจนถึงทุกวันนี้ และเป็นขนมของฝากคลาสสิกของโตเกียว
💡 ที่ร้านมีที่นั่งกินในร้าน หากไม่อยากซื้อกลับก็นั่งกินตรงนั้นได้
ความลับของคนท้องถิ่น
คาเมโดะมีประวัติศาสตร์เป็นย่านแรงงานมาช้านาน จึงหยั่งรากวัฒนธรรมร้านปิ้งเครื่องใน (ฮอร์โมน) ราคาถูกแต่อร่อย ร้านดังอย่าง 'คาเมโดะ ฮอร์โมน' 'โยชิดายะ' และ 'อาโอกิ' ยังคงกระจายอยู่ทั่วย่าน ปิ้งเครื่องในด้วยถ่านในราคาที่คาดไม่ถึงเมื่อเทียบกับใจกลางเมือง
💡 แทบไม่มีเมนูภาษาอังกฤษ แต่ถ้าถามว่า 'แนะนำอะไรดี' เจ้าของร้านจะช่วยแนะนำให้ ดื่มเบียร์คู่ไปด้วยแบบสบายๆ คือสไตล์คาเมโดะ
ร้านข้าวเกรียบเซ็นเบบนทางเดินสู่ศาลเจ้าคาเมโดะเท็นจิน เปิดมาตั้งแต่ปี 1907 นอกจากเซ็นเบราดซอสถั่วเหลืองแบบดั้งเดิมแล้ว ยังมี 'โกคาคุเซ็นเบ' หรือข้าวเกรียบสอบผ่าน ซึ่งมาจากการที่เท็นจินเป็นเทพแห่งการเรียน ห่างออกไปไม่กี่นาทีมีร้านเก่าแก่อีกแห่งคือโอชิอาเกะเซ็นเบฮมโป ที่เริ่มต้นที่โอชิอาเกะในปี 1927 และย้ายมาคาเมโดะในปี 1949
💡 จองล่วงหน้าแล้วย่างเองที่หน้าร้านได้ ครั้งละสามแผ่น จองก่อนห้าโมงเย็นของวันก่อนหน้า และรับรอบละหกคน ที่ร้านยังขายชุดกลับไปทำที่บ้าน มีทั้งแป้งและซอสถั่วเหลืองสูตรของร้าน
ชื่อสถานที่คือฟอสซิลของภูมิประเทศ ที่นี่เคยชื่อคาเมจิมะ หรือเกาะเต่า เป็นสันดอนที่เกิดจากตะกอนสะสมตรงปากแม่น้ำโทเนะโบราณ และบังเอิญมีรูปร่างคล้ายเต่า ต่อมาตะกอนพัดมาอีก ร่องน้ำถูกถม เกาะจึงเลิกเป็นเกาะ ชุมชนถูกเรียกว่าหมู่บ้านคาเมะ แล้วชื่อก็ไปผสมกับบ่อน้ำชื่อดังใกล้ ๆ ที่เรียกว่าคาเมกาอิ กลายเป็นคาเมอิโดะ หรือบ่อเต่า ก่อนที่ตัวอักษรบ่อจะหลุดหายไป ทั้งเต่าและน้ำยังอยู่ในคำนั้น แต่ไม่มีอยู่ในภูมิทัศน์อีกแล้ว
ในคริสต์ทศวรรษ 1640 สุงาวาระ โนะ โอโตริอิ โนบุสุเกะ นักบวชของศาลเจ้าดาไซฟุเท็นมันกูในคิวชู ผู้เป็นลูกหลานของสุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ ออกเดินทางไปทั่วประเทศเพื่อเผยแผ่ความเชื่อเรื่องเทพเท็นจิน ปี 1661 เขามาถึงหมู่บ้านนี้ และอัญเชิญรูปเทพเท็นจินที่แกะจากไม้ของโทบิอุเมะ ต้นบ๊วยที่ผูกพันกับมิจิซาเนะ มาประดิษฐานในศาลเล็ก ๆ ที่มีอยู่เดิม ปีถัดมาเขาสร้างส่วนที่เหลือ และสร้างขึ้นในฐานะสำเนา ตั้งแต่รูปทรงของพื้นดิน อาคาร ประตูหอ สระรูปอักษรใจ ไปจนถึงสะพานโค้งชันนั้น ผังทั้งหมดของเขตศาลเจ้าถูกวางเลียนแบบดาไซฟุที่อยู่ห่างออกไปพันกิโลเมตร ศาลเจ้าแห่งนี้จึงถูกเรียกมานานว่าดาไซฟุแห่งตะวันออก
แล้วสำเนาก็ถูกทำสำเนาอีก ปี 1857 ฮิโรชิเงะวาดเขตศาลเจ้านี้ลงใน 'ร้อยทัศนียภาพเลื่องชื่อแห่งเอโดะ' โดยมีดอกวิสทีเรียห้อยอยู่ด้านหน้าและสะพานโค้งอยู่ถัดไป โมเนต์ซึ่งสะสมภาพพิมพ์ญี่ปุ่น ว่ากันว่าได้แบบสะพานมาจากภาพทำนองนี้ เขาให้สร้างสะพานโค้งในสวนที่ฌีแวร์นี และวาดมันไปตลอดชีวิต สะพานจากคิวชูจึงถูกสร้างใหม่ที่เอโดะ แล้วสร้างใหม่อีกครั้งที่นอร์ม็องดี มีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่ยอมทำตามต้นแบบ ดาไซฟุเป็นดินแดนของดอกบ๊วย และรูปเคารพที่นี่ก็แกะจากไม้บ๊วย แต่สิ่งที่ทำให้คาเมอิโดะมีชื่อเสียงกลับเป็นวิสทีเรีย ยืนบนสะพานนั้นวันนี้ หลังดอกไม้จะมีสกายทรีเข้ามาอยู่ในกรอบภาพ
ศาลเจ้าคาเมอิโดะเท็นจิน
ผู้มาสักการะนำนกไม้แกะสลักที่เรียกว่าอูโซะของปีก่อนมาแลกเป็นตัวใหม่ คำว่าอูโซะพ้องกับคำที่แปลว่า "คำโกหก" จึงมีความหมายว่าเรื่องร้ายของปีที่ผ่านมาถูกทำให้กลายเป็นเรื่องโกหก แล้วแลกกลับมาเป็นโชคดี วันที่ 25 เป็นวันเท็นจินแรกของปี มีการแสดงคางุระที่หอเต้นรำของศาลเจ้า
ศาลเจ้าคาเมอิโดะเท็นจิน
ช่วงที่ดอกบ๊วยในบริเวณศาลเจ้าบาน ศาลเจ้าแห่งนี้สร้างเลียนแบบดาไซฟุ ซึ่งบ๊วยคือไม้ประจำองค์เทพ ดอกบ๊วยจึงเป็นดอกไม้ที่แท้จริงของที่นี่ และคนน้อยกว่าช่วงดอกวิสทีเรียมาก
ศาลเจ้าคาเมอิโดะเท็นจิน
ช่อวิสทีเรียห้อยลงเหนือบ่อชินจิ เมื่อประกอบกับสะพานโค้งชันไทโกะบาชิแล้ว ถือกันว่างามที่สุดแห่งหนึ่งในโตเกียว ช่วงเทศกาลมีการเปิดไฟตั้งแต่ตะวันตกดินไปจนค่ำ
ศาลเจ้าคาเมอิโดะคาโตริ
ขบวนคนราวสองร้อยคนในชุดเกราะเดินระยะทางราวสองกิโลเมตรจากวัดคาเมอิอินมายังศาลเจ้า ใช้เวลาราวสองชั่วโมง เพื่อรำลึกถึงปี 939 เมื่อฟูจิวาระ โนะ ฮิเดซาโตะ ผู้ปราบกบฏของไทระ โนะ มาซากาโดะ ได้ถวายธนูและลูกศรไว้ที่นี่ และเรียกมันว่าคาจิยะ หรือลูกศรแห่งชัยชนะ
ศาลเจ้าคาเมอิโดะคาโตริ
แต่ละชุมชนหามมิโคชิและลากรถแห่ของตนไปรอบเขตของศาลเจ้า ถนนเต็มไปด้วยเสื้อฮัปปิของคนหาม และมีการสาดน้ำใส่ขบวนตลอดทาง
ศาลเจ้าคาเมอิโดะเท็นจิน
ทุกสี่ปีครั้ง เทศกาลนี้จะจัดใหญ่ มีเกี้ยวอัญเชิญดวงวิญญาณของสุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะแห่ไปรอบชุมชน และมิโคชิของยี่สิบห้าชุมชนเข้าสู่ศาลเจ้าต่อกันเป็นแถว ยามค่ำมีตะเกียงกว่าหนึ่งพันดวงที่จุดต่อจากไฟหน้าองค์เทพวางเรียงทั่วบริเวณ
ศาลเจ้าคาเมอิโดะเท็นจิน
กระถางเบญจมาศที่ประคบประหงมมาอย่างดีถูกนำมาเรียงไว้ทั่วบริเวณ คนน้อยกว่าช่วงบ๊วยและวิสทีเรีย จึงเดินชมทางเข้าศาลเจ้าได้อย่างไม่เร่งรีบ
กำหนดวันเปลี่ยนแปลงได้ในแต่ละปี หากตั้งใจไปให้ตรงงาน กรุณาตรวจสอบกับศาลเจ้าหรือผู้จัดอีกครั้ง
ย่านการค้าเลียบถนนคุรามาเอบาชิ ซึ่งเป็นทางเข้าสู่ศาลเจ้าคาเมโดะเท็นจิน เมื่อตะวันลับฟ้า โคมกระดาษและป้ายร้านจะส่องสว่างถนนจากทั้งสองฝั่ง ใบหน้าแบบชีวิตประจำวันในตอนกลางวันจึงเปลี่ยนเป็นอีกโฉมหนึ่งที่ห่อหุ้มด้วยแสงนวล
เหมาะกับการเดินช้า ๆ ระหว่างทางกลับสถานีหลังไหว้พระเสร็จ
มองเลยเสาโทริอิและสะพานโค้งไทโกะบาชิของคาเมโดะเท็นจินออกไป จะเห็นโตเกียวสกายทรีที่เปิดไฟตั้งตระหง่านอยู่ด้านหลัง สองสิ่งที่ห่างกันหลายร้อยปีมาอยู่ในเฟรมเดียวกัน คือการปะทะกันของเก่ากับใหม่ที่เป็นของคาเมโดะโดยแท้
ช่วงเทศกาลดอกวิสทีเรียปลายเดือนเมษายน ลานศาลเจ้าจะเปิดไฟตั้งแต่พระอาทิตย์ตกจนถึง 21:00 น. เป็นช่วงที่แน่นอนที่สุดสำหรับการชมยามค่ำ
โรงแรม 144 ห้องที่เปิดในปี 2025 เดินจากทางออกเหนือของสถานีคาเมโดะ 4 นาที ระเบียงชั้น 11 ขึ้นชื่อเรื่องวิวสกายทรี เป็นจุดพักที่สะดวกสำหรับสำรวจย่านชิตะมาจิ
ประมาณ 8,000–16,000 เยน/คืน (โดยประมาณ)
โรงแรมธุรกิจราคาย่อมเยา ห่างจากทางออกทิศเหนือของสถานีคาเมโดะ 5 นาที เดินไปได้ทั้งศาลเจ้าและร้านเกี๊ยวซ่า
ประมาณ 6,000–11,000 เยน/คืน (โดยประมาณ)
ในซอยรอบๆ ศาลเจ้ามีเกสต์เฮาส์และที่พักในบ้านเก่าปรับปรุงใหม่จำนวนน้อยมากที่เปิดรับนักท่องเที่ยว พักที่นี่แล้วคุณจะตื่นเช้ามาเดินในศาลเจ้าก่อนใครและไปต่อคิวร้านเกี๊ยวเป็นคนแรก นั่นคือประสบการณ์ชิตามาจิแท้ๆ
ประมาณ 5,000 ถึง 9,000 เยนต่อคืน (ราคาอ้างอิง) ควรตรวจสอบความพร้อมใช้งานในแต่ละแพลตฟอร์มจองที่พัก
จากชิบูย่า
ราว 37 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่อากิฮาบาระ) · JR สายยามาโนเตะ → JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥350
จากชินจูกุ
ราว 27 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥260
จากสถานีโตเกียว
ราว 15 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่คินชิโจ) · JR สายโซบุ (ด่วน) → JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥210
จากอูเอโนะ
ราว 19 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่อากิฮาบาระ) · JR สายยามาโนเตะ → JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥210
จากอิเคบุคุโระ
ราว 30 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โอชาโนมิซุ) · โตเกียวเมโทร สายมารุโนอุจิ → JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥410
จากชินางาวะ
ราว 23 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่คินชิโจ) · JR สายโยโกสุกะ / โซบุด่วน → JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥260
จากสนามบินนาริตะ
ราว 90 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่นิปโปริ) · เคเซ สายหลัก (ด่วนพิเศษ) → JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥1,100
จากสนามบินฮาเนดะ
ราว 46 นาที · เปลี่ยนสาย 2 ครั้ง (เปลี่ยนที่ฮามามัตสึโจและอากิฮาบาระ) · โตเกียวโมโนเรล → JR สายยามาโนเตะ → JR สายชูโอ-โซบุ (ทุกสถานี) · ¥730ที่คาเมอิโดะจอดเฉพาะขบวนจอดทุกสถานีของสายโซบุ หากขึ้นขบวนด่วนให้เปลี่ยนที่คินชิโจ
เวลาที่ระบุเป็นค่าโดยประมาณสำหรับวันธรรมดาช่วงกลางวัน และค่าโดยสารเป็นตั๋วปกติแบบปัดเศษ ทั้งสองอย่างเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบกับแอปนำทางในวันเดินทาง
คาเมโดะนั่งสาย JR โซบุ (จอดทุกสถานี) จากคินชิโจหนึ่งสถานี (ราว 3 นาที) หรือจากอากิฮาบาระราว 15 นาที สายโทบุคาเมโดะก็ผ่านที่นี่เช่นกัน แต่วิ่งวนเฉพาะช่วงฮิกิฟุเนะ-คาเมโดะเท่านั้น ไม่มีขบวนตรงไปอาซากุสะ หากมาจากฝั่งอาซากุสะ เส้นทางที่ใช้ได้จริงคือนั่งสายโทเออาซากุสะหรือสายโทบุสกายทรีไปโอชิอาเกะแล้วต่อสายคาเมโดะ ศาลเจ้าคาเมโดะเท็นจินอยู่ห่างจากทางออกทิศเหนือราวเดิน 8 นาที
ถ้ามาดูวิสทีเรีย ให้มาเช้า ช่วงเปิดประตูราวแปดโมง คุณจะได้ซุ้มดอกไม้และสะพานไทโกะบาชิไว้คนเดียว แต่พอเลยเที่ยงไปแล้วต้องต่อคิวเพื่อขึ้นไปยืนบนสะพาน ช่วงเดียวกันนี้บริเวณศาลเจ้าจะเปิดไฟตั้งแต่ตะวันตกดินไปจนค่ำ จึงคุ้มที่จะมาดูสองรอบในวันเดียว ส่วนเทศกาลหน้าร้อนนั้นอากาศร้อนจัด หากตั้งใจจะตามขบวนมิโคชิ ควรออกมาช่วงบ่ายแก่ ๆ มากกว่าตอนเที่ยง เช้าวันธรรมดาที่ไม่มีงานอะไรคือคาเมอิโดะที่เป็นตัวเองที่สุด ทางเข้าศาลเจ้าและถนนร้านค้าเคลื่อนไปด้วยความเร็วของชีวิตประจำวัน
ศาลเจ้า ย่านการค้า ร้านเกี๊ยวซ่า และแม่น้ำคิวนากะ อยู่ในระยะเดินจากสถานีทั้งหมด คาเมโดะจึงเหมาะกับการเดินเที่ยว วันหยุดของแต่ละร้านไม่เหมือนกัน ถ้าตั้งใจไปเพื่อร้านใดร้านหนึ่งโดยเฉพาะ ควรเช็กก่อน
เกาะที่เกิดจากตะกอนตรงปากแม่น้ำโทเนะโบราณถูกเรียกว่าคาเมจิมะ อันแปลว่าเกาะเต่า ต่อมาเมื่อเชื่อมกับแผ่นดินรอบข้างก็กลายเป็นคาเมมุระ ว่ากันว่าชื่อนี้ปะปนกับบ่อน้ำใกล้ ๆ ที่ชื่อคาเมงาอิ จนกลายเป็นคาเมอิโดะ แล้วตัวอักษรที่แปลว่าบ่อก็หลุดหายไป เหลือเป็นคาเมโดะ