Tokyo
จนถึงปี 2012 สถานีที่เชิงหอคอยนี้ชื่อนาริฮิระบาชิ ตั้งตามกวีผู้จากเมืองหลวงมาถึงแม่น้ำสายนี้ แล้วเอ่ยถามนกถึงเมืองที่เขาทิ้งไว้ข้างหลัง
โอชิอาเกะคือย่านทางตะวันออกของโตเกียวที่เติบโตขึ้นรอบๆ โตเกียวสกายทรี หอคอยสูง 634 เมตรซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น ในระยะเดินเท้าจากหอคอย ยังคงมีย่านชิตามาจิเก่าแก่อย่างฮิคิฟุเนะและเคียวจิมะที่คงกลิ่นอายชีวิตประจำวันของชาวโตเกียวไว้ได้อย่างสมบูรณ์ นี่คือหนึ่งในสถานที่หายากที่แลนด์มาร์กอนาคตและย่านชุมชนดั้งเดิมอยู่เคียงกันอย่างกลมกลืน
ยอดนิยม
ด้วยความสูง 634 เมตร โตเกียวสกายทรีคือหอคอยรับส่งสัญญาณที่สูงที่สุดในโลก จุดชมวิว Tembo Deck ที่ความสูง 350 เมตร และ Tembo Galleria ที่ 450 เมตร เปิดวิวทิวทัศน์แห่งที่ราบคันโตอย่างกว้างไกล และในวันฟ้าใสช่วงฤดูหนาว ยังสามารถมองเห็นภูเขาไฟฟูจิได้อีกด้วย
💡 แนะนำให้ซื้อตั๋วออนไลน์ล่วงหน้าอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์เพื่อหลีกเลี่ยงคิวยาว ช่วงพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกเป็นที่นิยมที่สุดและมักจองเต็มก่อน
คอมเพล็กซ์การค้าที่ตั้งอยู่บริเวณฐานของสกายทรี มีร้านค้ากว่า 300 ร้าน ทั้งของที่ระลึกเฉพาะโตเกียว สินค้าป๊อปคัลเจอร์ พื้นที่อาหารที่รวบรวมอาหารจากทั่วญี่ปุ่น และพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำสุมิดะ
💡 ระเบียงเปิดโล่งชั้น 4 ฝั่งตะวันตกเข้าชมฟรี และให้มุมมองที่ใกล้ชิดกับฐานของสกายทรี เหมาะสำหรับถ่ายรูปโดยไม่ต้องแย่งกับฝูงชน
สวนที่ทอดยาวไปตามสองฝั่งแม่น้ำสุมิดะ ฤดูใบไม้ผลิซากุระจะบาน และที่นี่ขึ้นชื่อว่าเป็นจุดที่เก็บสกายทรี ดอกซากุระ และผิวน้ำไว้ในภาพเดียวกันได้
💡 ช่วงซากุระบาน ฝั่งเหนือ (ฝั่งไทโตะ) จะมีคนน้อยกว่าฝั่งสุมิดะ หากมาก่อน 8 โมงเช้าจะได้เดินเล่นอย่างเงียบสงบในแสงยามเช้าที่สวยงาม
ความลับของคนท้องถิ่น
เคียวจิมะ ห่างจากสกายทรีไปทางตะวันออกราวสิบนาทีเดิน ยังคงมีบ้านไม้และตรอกแคบ ๆ อยู่ ย่านนี้รอดจากไฟทั้งครั้งแผ่นดินไหวคันโตครั้งใหญ่และการทิ้งระเบิดปี 1945 ถนนจึงยังแคบอยู่อย่างนั้น และหลายเส้นเป็นทางตัน มีร้านเต้าหู้ โรงอาบน้ำ และศาลเล็ก ๆ ซุกอยู่ตามมุมตรอก
💡 มาเดินเล่นช่วงเช้าวันธรรมดาตอนชาวบ้านออกมาซื้อของ ไม่มีป้ายนำทางสำหรับนักท่องเที่ยวที่นี่ แค่พาตัวเองเดินสำรวจไปเรื่อยๆ ก็พอ
ถนนเงียบๆ ในย่านฮิคิฟุเนะที่มีต้นซากุระขนาบทั้งสองข้าง แต่แทบไม่เป็นที่รู้จักในหมู่นักท่องเที่ยว เมื่อดอกซากุระบานพร้อมกัน มันกลายเป็นอุโมงค์สีชมพูที่มีแต่คนในชุมชนเท่านั้นที่มานั่งพักผ่อน
💡 ยามเย็นเมื่อแสงไฟถนนส่องกระทบดอกซากุระดูงดงามเป็นพิเศษ มาช่วงวันธรรมดาตอนเย็นจะแทบไม่มีคนนอกจากชาวบ้าน
ทางเดินใต้ดินที่เชื่อมสถานีโอชิอาเกะกับทางเข้าสกายทรีมีภาพจิตรกรรมขนาดใหญ่บนผนังที่บรรยายประวัติศาสตร์และงานหัตถกรรมดั้งเดิมของเขตสุมิดะ แต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินผ่านไปโดยไม่สังเกตเห็น
💡 ลองอ่านคำอธิบายภาษาญี่ปุ่นที่เขียนไว้ข้างๆ จะได้รู้เรื่องราวของช่างฝีมือสมัยเอโดะที่เคยทำงานอยู่ในบริเวณแห่งนี้
สวนที่วางผังไว้ในปี 1804 โดยซาฮาระ คิกุอุ พ่อค้าแห่งเอโดะ ด้วยความช่วยเหลือของเหล่านักเขียนและจิตรกรที่เขาคบหา สวนเอกชนสมัยเอโดะที่ยังเหลืออยู่นั้นมีไม่มาก ค่าเข้า 150 เยน นับว่าถูกที่สุดกลุ่มหนึ่งในบรรดาสวนของกรุงโตเกียว
ถนนร้านค้ามีหลังคาที่ทอดไปทางเหนือจากสถานีโอชิอาเกะ มีร้านขายเนื้อ ร้านข้าวสาร และร้านเครื่องเหล็ก เดินจากเชิงหอคอยไปไม่กี่นาที ประเภทของร้านบนถนนก็เปลี่ยนไปคนละอย่าง
ยอดนิยม
ห่างจากโอชิอาเกะสามสถานี ที่เรียวโกกุมีร้านชังโกะนาเบะหลายร้านที่อดีตนักซูโม่เปิดเอง เป็นหม้อผักกับเต้าหู้ในน้ำซุปไก่หรือหมู อาหารที่ค่ายซูโม่กินกันเป็นประจำทุกวัน
💡 ร้านชังโกะนาเบะโยชิบะใช้อาคารของค่ายซูโม่เดิมโดยไม่ได้ดัดแปลง มื้อค่ำต้องจอง
ความลับของคนท้องถิ่น
ชื่อเต็มคือ TOKYO Sumidagawa Brewing เป็นโรงเบียร์และร้านอาหารบนชั้นสองของอาคารแอนเน็กซ์ในกลุ่มอาคารอาซาฮีเบียร์ที่อาซุมะบาชิ ติดกับตึกที่มีประติมากรรมสีทองของฟิลิปป์ สตาร์ค เดินเลียบแม่น้ำจากโซระมาจิไม่ถึงยี่สิบนาที เบียร์ตั้งชื่อตามแม่น้ำสุมิดะ และจากที่นั่งมองเห็นแม่น้ำ
💡 แนะนำสั่ง 「เทสติ้งไฟลต์」 ที่ให้ลองเบียร์ 4 แบบในปริมาณน้อยๆ สำหรับมือใหม่ 『สุมิดะ ไวท์』สไตล์ไวเซ่นดื่มง่ายที่สุด
จนถึงวันที่ 17 มีนาคม 2012 สถานีที่เชิงหอคอยแห่งนี้ยังชื่อนาริฮิระบาชิ ชื่อนี้มาจากอาริวาระ โนะ นาริฮิระ กวีในราชสำนักยุคเฮอันตอนต้น และมาจากตอนหนึ่งใน 'นิทานอิเซะ' ที่เขาเดินทางลงตะวันออก ห่างจากเมืองหลวง แล้วมาหยุดที่ริมแม่น้ำสุมิดะ เขาเห็นนกที่คนแจวเรียกว่ามิยาโกโดริ หรือนกแห่งเมืองหลวง จึงตั้งคำถามกับมันว่า ถ้าเจ้าแบกชื่อนั้นไว้ ก็บอกข้าเถิด คนที่ข้าคิดถึงยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
คำกริยาในบทกวีนั้นคือ 'โคโตโตอุ' แปลว่าถาม และมันฝังอยู่กับผืนดินนี้ ร้านขนมดังโงะริมแม่น้ำใช้ชื่อโคโตโตอิ จากร้านชื่อนี้ย้ายไปสู่สะพาน แล้วจากสะพานไปสู่ถนน สะพานโคโตโตอิและถนนโคโตโตอิจึงเป็นชื่อของคำถามที่ถามนกนางนวลตัวหนึ่งเมื่อราวหนึ่งพันหนึ่งร้อยปีก่อน ส่วนตัวนกก็ยังอยู่ มิยาโกโดริเชื่อกันว่าคือนกนางนวลหัวดำ ซึ่งปัจจุบันเป็นนกประจำกรุงโตเกียว
ผืนดินที่หอคอยตั้งอยู่มีความทรงจำสั้นกว่านั้นมาก ที่นี่เคยเป็นลานสินค้าทางรถไฟ ซึ่งมีปริมาณขนถ่ายมากที่สุดในบรรดาสถานีสินค้าของรถไฟเอกชนในโตเกียว และปิดลงในปี 2003 ติดกันคือโรงงานที่ผลิตคอนกรีตผสมเสร็จมาตั้งแต่ปี 1949 และเดินเครื่องจนถึงปี 2007 ที่ดินราบเรียบสำหรับทำงานสองผืน หอคอยที่สร้างขึ้นบนนั้นสูง 634 เมตร ตัวเลขนี้ถูกเลือกเพราะอ่านได้ว่ามุ-สะ-ชิ ซึ่งเป็นชื่อเก่าของแคว้นนี้ สิ่งใหม่จึงถูกเรียกด้วยชื่อเก่าของแผ่นดิน และชื่อของกวีก็หายไปจากป้ายสถานีในปีเดียวกับที่หอคอยเปิด
ถนนซากุระฮิกิฟุเนะ
ถนนที่ตัดผ่านย่านที่อยู่อาศัยทางเหนือของสกายทรี มีกิ่งไม้ยื่นเข้ามาจากทั้งสองข้าง ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว จึงไม่มีแผงลอยและไม่มีรั้วกั้น ดอกไม้บานข้ามหน้าบ้านที่ตากผ้าไว้
แม่น้ำสุมิดะ
จุดยิงอยู่ใกล้อาซากุสะมากกว่า แต่มองเห็นได้จากฝั่งโอชิอาเกะ อย่างไรก็ตาม วันงานการเข้าออกสถานีจะถูกจำกัด และแค่เดินแถวโซระมาจิก็กินเวลาแล้ว เตรียมใจเรื่องรถไฟขากลับไว้ด้วย
ศาลเจ้าอูชิจิมะ
ถือกันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ร่วงในสุมิดะ สมาคมย่านแต่ละแห่งในโอชิอาเกะจัดการรำถวายในตอนค่ำ ในปีที่มีงานใหญ่ซึ่งจัดทุกห้าปี ขบวนที่นำโดยเกี้ยวเทียมวัวจะเดินทางไปทั่วเขตศรัทธาเป็นระยะทางราวสามสิบห้ากิโลเมตร
กำหนดวันเปลี่ยนแปลงได้ในแต่ละปี หากตั้งใจไปให้ตรงงาน กรุณาตรวจสอบกับศาลเจ้าหรือผู้จัดอีกครั้ง
แทบจะเป็นส่วนหนึ่งของทางออกสถานี เดินหนึ่งนาที และอยู่ใต้สกายทรีพอดี ห้องพักกว้างกว่ามาตรฐานของริชมอนด์ และถ้าห้องหันถูกด้าน หอคอยจะเต็มบานหน้าต่าง
💡 ตอนจองให้ระบุห้องฝั่งสกายทรี วิวต่างกันมาก
ห้องดับเบิลมาตรฐานราคาประมาณ 20,000–35,000 เยนต่อคืน ขึ้นอยู่กับฤดูกาล
จากโอชิอาเกะนั่งสายโทเออาซากุสะสองสถานี (เดินราว 30 นาที หรือปั่นจักรยาน 10 นาที) โฮสเทลดีไซน์สุดเก๋ในคุระมาเอะที่ดัดแปลงมาจากโกดังเก่า มีทั้งห้องพักส่วนตัวและดอร์มิทอรี่ บาร์เลานจ์ชั้นล่างเปิดให้บุคคลทั่วไปใช้บริการได้
ที่นอนดอร์มิทอรี่เริ่มต้นประมาณ 3,500 เยนต่อคืน ห้องพักส่วนตัวเริ่มต้นประมาณ 10,000 เยน
จากชิบูย่า
ราว 31 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · โตเกียวเมโทร สายฮันโซมง · ¥260
จากชินจูกุ
ราว 31 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่สุมิโยชิ) · โทเอ สายชินจูกุ → โตเกียวเมโทร สายฮันโซมง · ¥330
จากสถานีโตเกียว
ราว 24 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โอเตมาจิ) · โตเกียวเมโทร สายมารุโนอุจิ → โตเกียวเมโทร สายฮันโซมง · ¥210
จากอูเอโนะ
ราว 17 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่อาซากุสะ) · โตเกียวเมโทร สายกินซ่า → โทเอ สายอาซากุสะ · ¥290
จากอิเคบุคุโระ
ราว 38 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่โอเตมาจิ) · โตเกียวเมโทร สายมารุโนอุจิ → โตเกียวเมโทร สายฮันโซมง · ¥260
จากชินางาวะ
ราว 26 นาที · ไม่ต้องเปลี่ยนสาย · เคคิว สายหลัก (แอร์พอร์ตด่วนพิเศษ วิ่งตรง) · ¥430
จากสนามบินนาริตะ
ราว 53 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่อาโอโตะ) · เคเซ สกายไลเนอร์ → เคเซ สายโอชิอาเงะ · ¥2,240เร็วแต่ราคา 2,244 เยนเมื่อรวมค่าธรรมเนียมรถด่วนพิเศษ หากมีเวลา การใช้แอ็กเซสเอ็กซ์เพรสวิ่งตรงเข้าสายอาซากุสะจะประหยัดกว่า
จากสนามบินฮาเนดะ
ราว 48 นาที · เปลี่ยนสาย 1 ครั้ง (เปลี่ยนที่ฮามามัตสึโจ / ไดมง) · โตเกียวโมโนเรล → โทเอ สายอาซากุสะ · ¥740
เวลาที่ระบุเป็นค่าโดยประมาณสำหรับวันธรรมดาช่วงกลางวัน และค่าโดยสารเป็นตั๋วปกติแบบปัดเศษ ทั้งสองอย่างเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบกับแอปนำทางในวันเดินทาง
สถานีโอชิอาเกะ (สกายทรี) มี 4 สาย ได้แก่ สายโตเกียวเมโทรฮันโซมง สายโทเออาซากุสะ สายโทบุสกายทรี และสายเคย์เซย์โอชิอาเกะ สายฮันโซมงมาจากทางชิบูย่าราว 30 นาที แต่สายนี้ไม่ผ่านชินจูกุ หากมาจากชินจูกุให้เปลี่ยนขบวนที่โอเทมาจิหรือคูดันชิตะ อีกทางเลือกคือสถานีโตเกียวสกายทรีของสายโทบุ ห่างจากอาซากุสะราว 5 นาที จากสนามบินฮาเนดะ รถสายเคคิววิ่งตรงเข้าสายโทเออาซากุสะโดยไม่ต้องเปลี่ยนขบวน ราว 45 นาที จากนาริตะ รถ Access Express ของเคย์เซย์เชื่อมด้วยการเดินรถตรงเส้นเดียวกัน
ปลายมีนาคมถึงต้นเมษายนคือฤดูดอกซากุระบาน ภาพซากุระในสวนสุมิดะคู่กับสกายทรีถือเป็นภาพแทนฤดูใบไม้ผลิของโตเกียว ปลายพฤศจิกายนถึงต้นธันวาคมอากาศแจ่มใสที่สุด โอกาสมองเห็นภูเขาไฟฟูจิจากดาดฟ้าชมวิวสูงสุด และปลายเดือนกรกฎาคมคืองาน 「สุมิดะกาวะ ฮานาบิ」 งานดอกไม้ไฟสืบทอดมาตั้งแต่สมัยเอโดะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโตเกียว
ไฟประดับสกายทรีเปลี่ยนสีทุกคืนตามโปรแกรม 3 แบบหลัก ได้แก่ 「อิกิ (粋)」(สีน้ำเงินครามแบบอินดิโก) 「มิยาบิ (雅)」(สีม่วง) และธีมพิเศษตามฤดูกาล แนะนำตรวจตารางไฟบนเว็บไซต์ทางการก่อนออกเดินทาง จากนั้นเดินเล่นริมแม่น้ำสุมิดะตอนพลบค่ำเพื่อดูหอคอยสว่างขึ้น เงาสะท้อนบนผิวน้ำจะทำให้ความประทับใจเพิ่มเป็นทวีคูณ
ตัวอักษรอ่านได้ว่าดันขึ้น ที่มายังไม่ยุติ บ้างว่าน้ำขึ้นดันตะกอนขึ้นมาจนเกิดเป็นแผ่นดิน บ้างว่าน้ำท่วมดันดินขึ้นมาที่นี่ อย่างน้อยทุกคำอธิบายก็ตรงกันว่าสิ่งที่ดันคือน้ำ ไม่ใช่คน